Volksvertegenwoordiger

04 april 2012

Het is een veelgebruikte, maar niet helder gedefinieerde term, populisme. Over wanneer iets of iemand populistisch is (en hoe erg dat dan is), bestaan geen universele criteria. Omdat ik laatst zelf ook van populisme werd ‘beschuldigd’, ben ik er wat meer over gaan nadenken.

SPQR, zie je in verschillende Romeinse inscripties terug: Senatus Populusque Romanus, de Romeinse Senaat en het Romeinse volk. ‘Populus’ betekent volk en in onze taal zie je dat o.a. terug in populistisch. Je zou dus kunnen beredeneren dat populisme een stijl van leidinggeven aan een land is, waarbij terdege rekening wordt gehouden met het volk. Right, dat beeld hebben de Romeinen lang willen volhouden, ook nog toen er van enige democratische betrokkenheid van datzelfde volk allang geen sprake meer was.

Populus herken je ook in de term ‘gepeupel’. En dan ben je direct bij een negatievere associatie bij populisme: het uiten van teksten waarvan je weet dat die inspelen op de onderbuikgevoelens bij bepaalde, vaak minder geletterde, delen van de maatschappij, alleen om er zelf beter van te worden. In deze definitie is populisme een vorm van politiek waarbij je niet zozeer op je eigen kompas vaart, maar constant de sentimenten van ‘het volk’ volgt en daar je betogen en keuzes op afstemt, puur om stemmen te winnen.

Landelijk is de kwalificatie zowel op de SP als op de PVV toegepast, maar naar mijn gevoel wordt nu toch vooral Wilders als de belichaming van populistische politiek gezien. Of hij dat zelf erg vindt, of misschien ook wel als een geuzennaam betitelt, weet ik eigenlijk niet. Zelf moet ik niets van zijn manier van politiek bedrijven hebben, maar dat is bekend.

Ik weet wel dat vanuit de lokale politiek de term ‘populisme’ alleen negatief gebezigd wordt. Ik heb ‘em wel eens gehoord als het over de Stadspartij ging (zelfde kritiek als op “u vraagt, wij draaien”). De VVD heeft ’em al een paar keer te horen gekregen en laatst was ik zelf ook aan de beurt. Mijn uitspraak over de Stadse financien “het is 1 minuut voor artikel 12” werd door wethouder Dekker als populistisch ge(dis-)kwalificeerd.

Waarom? Omdat die uitspraak weliswaar ”lekker bekt”, maar tegelijkertijd zo ver van de realiteit af zou staan dat die wel ingegeven moet zijn door de wens om mee te liften op de negatieve sentimenten die onder burgers op dit punt  leven. Gek, ik vond juist haar uitspraken op Twitter over het Boerkaverbod, en nog sterker Bruin I (het huidige kabinet koppelen aan een term uit WO II) populistisch. Dat is dan volgens de definitie dat het populistisch is als je iets of iemand weg probeert te zetten door een link te leggen met iets waar we allemaal tegen zijn, waar we last van hebben gehad of waar we vanuit de meer of minder recente historie een negatief gevoel bij hebben.

Genoeg gejijbakt, zand erover, want dit verhaal neemt een andere wending. In de laatste cie. Beheer & Verkeer zat ik weer eens op de populistische tour. Ik vroeg nl. of we geen onafhankelijk oordeel konden krijgen over de vraag in hoeverre de tram nu, ten opzichte van de bus, een oplossing is voor de aankomende vervoersproblemen. In de schriftelijke discussie tussen het college en Arthur Kamminga bleven partijen verdeeld over de feiten, met een continu welles-nietes tot gevolg.

Eerst wou wethouder Dekker hier niet aan en verdedigde ze die opstelling fel, maar na afloop van de commissievergadering wilde ze het toch. Ik weet niet precies wat de doorslag heeft gegeven, maar ben blij dat de wethouder deze ‘omslag wilde maken. Want ook nu was mijn inbreng als populistisch te beschouwen, omdat ik de gevoelens die in de Stad leven als reden gaf voor nader onderzoek. Ik vond en vind de kans om kou uit de lucht te halen bij een indringend project als de Regiotram belangrijk genoeg om alleen al daarom een onafhankelijk onderzoek in te bouwen.

Eind goed, al goed? Nou, inhoudelijk moeten we nog zien waar we uitkomen, zowel bij de financien als bij de tram, maar ik vind de omslag van onze tramwethouder een stap in de goede richting. Moet je dan altijd toegeven aan dit soort sentimenten? Moet je dan altijd mee-veren met vaak ongefundeerde of gemakkelijke kritiek? Moet je je dan alles maar laten aanleunen en voor elk wissewasje weer een onderzoek starten? Nee, natuurlijk niet, en soms moet je als politieke stroming een veelvoorkomende opinie vanuit de stad trotseren; met elkaar in discussie gaan, kan ook eindigen in ruggengraat tonen.

Maar dat je soms moet toegeven is wat mij betreft een gegeven. De grote kunst voor volksvertegenwoordigers is aan te voelen waar je in die zin ’populistisch’ kunt en soms moet zijn en waar niet. En dan lijkt me zo’n onafhankelijk onderzoek niet het einde van de wereld.

Bericht onder: Zonder categorie

5 reacties Voeg eigen reactie toe

  • 1. drs. F.C. Vermeer  |  05 april 2012 om 12:56

    In mijn beleving zijn populisten in bijna alle politieke partijen te vinden.

    Vooral de twitteraars (zie de rechter kolom in de website Politiek Groningen) zijn de nieuwe populisten.

    Daar wordt in allerlei twitterberichten van alles geroepen.
    Het is niet te geloven. De twitteraars denken met hun berichten te kunnen scoren. In mijn beleving diskwalificeren zij zich met de inhoud van hun vluchtige twitterberichten.

  • 2. Mike Tomale  |  06 april 2012 om 06:42

    Beste heer Seton,

    Ik ben het voor zover met uw uitleg eens wat betreft volksvertegenwoordiger, maar een uitdrukkingen als ‘ongefundeerde of gemakkelijke kritiek’ is wel een heel simpel argument is om bepaalde tegenargumenten weg te zetten of zelfs van tafel te vegen. Het mes snijdt dan ook gelukkig aan 2 kanten. Zowel de voorstanders als de tegenhangers van een onderwerp kunnen die uitdrukking gebruiken dus heeft dit totaal geen nut in een discussie ( nog minder dan het welles-nietes verhaal).

    Of de wethouder nu weer één of meerdere ‘onafhankelijke’ onderzoeken laat doen naar de broncijfers waar het OV-bureau zich op baseert doet allemaal niets af aan het gevoel. En in dit geval is dat geen onderbuikgevoel. Het is het gevoel per definitie niet serieus te worden genomen door de het college. Een college wat tot nu toe voor een groot deel alleen maar voor financiële debacles heeft gezorgd! De inhoudelijke en cijfermatige discussie m.b.t. de RegioTram is al gevoerd en de ‘voors’ en ‘tegens’ zijn al aangetoond met goede inhoudelijke argumenten van beide kanten. Er heerst nu een gevoel dat zelfs raadsleden niet meer serieus worden genomen door het college, gelet op de verwijzing die wethouder Dekker aan uw adres maakte en zo vaak aan het adres van de Stadspartij. Men bedient zich tegenwoordig wel heel gemakkelijk van de term populisme. Te pas en te onpas. Dat de politiek niet meer serieus wordt genomen is door projecten als deze en een college wat op deze manier omgaat met kritiek en argumenten.

    Ben het helemaal met u eens dat men nooit voor de volle 100% kan leunen op de mening van het volk, dit zou uiteindelijk leiden tot een ochlocratie. Daar tegenover kan men zich afvragen: wat zijn nog de voordelen van een democratie gelet op de manier waarop politiek wordt bedreven in onze stad?

    @drs. F.C. Vermeer: U wilt dus zeggen dat twitteren, wat de heer Seton ook doet, ten eerste de nieuwe populisten zijn en ten tweede zich daardoor diskwalificeren met vluchtige berichtgeving? Dat wil in uw woorden dus zeggen dat Mevr. Betty de Boer (VVD) een populist is, dat wil zeggen dat Mevr. Innekke van gent(GL) een populist is, dat wil zeggen dat de heer Seton(CDA) een populist is, dat wil dat Annie Postma (GL) een populist is, Mevr. Inge Jongman (Cu), Rebecca Kruders (Student&Stad), Paul de Rook (D66) etc. Allemaal populisten volgens u.

    Misschien heeft u ooit gehoord van de term ‘crowdsourcing’? (http://nl.wikipedia.org/wiki/Crowdsourcing) Ik hoop dat na het lezen van de uitleg, de term ‘twitteren’ u een totaal andere beleving geeft.

  • 3. Drs.F.C. Vermeer  |  07 april 2012 om 14:16

    Heer Tomale,

    Bijna iedere politicus speelt in op gevoelens van mensen, waar die gevoelens in het menselijk lichaam zich ook mogen bevinden, onderbuik of tussen de oren.

    De twitterberichten van door u met naam genoemde politici, de een meer (vooral de linkse) dan de ander, hebben vaak iets hijgerigs, gooien olie op het vuur, stoken, willen goedkoop scoren en bevatten ook vaak medelingen over allerlei privezaken ( die m.i. niet van belang zijn).

    Het modieuze woord “populist” wordt in politieke kringen en ook daarbuiten als scheldwoord gebruikt om anderen (politieke tegenstanders) om de oren te slaan en te beledigen. Het zij zo ! Helaas !

    Geef mij maar de blogs, die hebben meestal meer inhoud en vergroten bovendien mijn kennis en inzicht in het functioneren van het politieke bestel. !!!

    Ik heb het artikel crowdsourcing gelezen. Het heeft mijn opvattingen niet gewijzigd, hetgeen mogelijk kan liggen aan mijn oudere leeftijd !?

    P.S. Het zal u mogelijk bekend zijn, dat de twitterkoning van Nederland en tevens burgemeester van Groningen dr. J.P. Rehwinkel zijn twitteraktiviteiten vorig jaar heeft beeindigd.
    Mijns inziens een wijs besluit.

  • 4. Arthur Kamminga  |  07 april 2012 om 14:17

    Een vraag die mij interesseert is wát onafhankelijk onderzoek is. Voor Karin Dekker en het Projectbureau is elk onderzoek dat je niet zelf doet onafhankelijk. Dat vind ik te simpel: je moet naar mijn mening óók kijken naar of er een afhankelijkheidsrelatie bestaat tussen opdrachtgever en consultant en of de consultant belang heeft bij een bepaalde uitkomst. Ik constateer dan adviesbureaus in 95% van de gevallen de opdrachtgever gelijk hebben.

    Helaas legt de politiek zich meestal erg gemakkelijk daarbij neer. Dat is jammer, want je kan best onafhankelijk onderzoek organiseren. Bijvoorbeeld door écht onafhankelijk onderzoekers in te schakelen die geen belang hebben bij het project en niet eerder bij het project betrokken zijn geweest. Er zijn genoeg deskundigen die daarvoor in aanmerking komen. Maar vreemd genoeg worden zij niet gevraagd en gaat de opdracht bijna altijd naar hetzelfde clubje adviesbureaus: Goudappel-Coffeng, KPMG, Beerenschot, enzovoort. Zij die allemaal al tientallen onderzoeken voor dezelfde opdrachtgever hebben gedaan. En nogmaals, er is genoeg alternatief.

    Ik geloof graag in de goedheid van de mens en in voortschrijdend inzicht, maar als ik in de Commissie B&V de wethouder fel van leer trekken tegen onafhankelijk onderzoek en één dag later komt er een email dat ze inmiddels al onafhankelijk onderzoek in gang heeft gezet, dan doet mij dat toch de wenkbrauwen fronsen. Tot nu toe heb ik ook nog helemaal niks van of over het “onafhankelijke onderzoek” gehoord en vraag mij af of ik daar überhaupt ooit nog wat van zal horen. Ik ben degene die in de Raad de kritiek heeft aangebracht; zou het dan niet logisch zijn dat mij op z’n minst wordt gevraagd een toelichting te geven wat mijn kritiek precies is en hoe ik tot die conclusies ben gekomen? Hoe onafhankelijk is een onderzoek als uitsluitend voorstanders worden geïnterviewd en informatie mogen aandragen?

    Dan staat de uitkomst al op voorhand vast. En dat zou deze geplaagde wethouder heel goed uitkomen. Zoals gezegd, ik geloof graag in voortschrijdend inzicht.

  • 5. drs.F.C. Vermeer  |  11 april 2012 om 12:31

    De beschouwing van de heer Kamminga is mij uit het hart gegrepen.

    Ik vind dat wanneer een onderzoeker en rapporteur cijfers en statstieken publiceert deze voorzien moeten zijn van de goedkeuring en handtekening van een deskundige.
    Verder moet worden aangegeven de methode van verkrijging en samenstelling van het gepresenteerde materiaal, bronnenvermelding,de aannames en conclusies etc.
    Een rapport moet verifieerbaar zijn.

    Helaas geldt bij accountantsverklaringen vaak het gezegde “wiens brood men eet diens woord men spreekt”

    De knoeiers met onderzoeken en rapporten strafrechtelijk vervolgen kan bijdragen tot een verbetering van de kwaliteit.

Plaats uw reactie

Verplicht

Verplicht, verborgen

Trackback dit bericht  |  Voeg RSS link toe


Kalender

december 2017
M D W D V Z Z
« Jun    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Meest recente berichten